Some text some message..

روز چهارم سی و ششمین جشنواره فیلم کوتاه تهران

هرچی به روزای آخر جشنواره نزدیک میشیم شور و استقبال مردم و فیلمسازا از جشنواره بیشتر میشه. کم‌کم می‌تونیم از سر و شکل جشنواره و ترکیب فیلم‌های مهم امسال تا روز چهارشنبه باخبر بشیم و به برایندی از فیلمای امسال برسیم. چیزی که دست‌کم در مورد نظم و برنامه‌ریزی خیلی خوب جشنواره برای همه روشنه. دیروز عاشق چه فیلمی شدم؟ انیمیشن خیره‌کننده کلاف!

کلاف؛ کارگردان: ملیحه غلامزاده

وصف شاعرانه مهاجرت اجباری و پرواز روح نوستالژی‌ از بدن. کلاف مرثیه دردناک و در عین حال پرمغزی از هزاران مهاجری است که سرزمین مادری رو به مقصد مرزهای بیگانه رها می‌کن و هرگز طعم بکر و بی‌بدیل خوشبختی رو نمی‌چشن. پس نوستالژی میشه یه پتوی گرم و آشنا تا زیرش اشک‌ غربت بریزن و از حسرت تنهاییشون کم بشه. کلاف رو ایستاده تشویق کردم و به احترام ملیحه غلامزاده دقیقه‌ای ادامه دادم؛ نه اینکه مهاجر باشم یا چندان درکی از این وضعیت داشته باشم بلکه به خاطر شناخت و درکی که از این بانوی هنرمند به من درس داده شد.

پوستر فیلم کوتاه مگرالن

پوستر فیلم کوتاه مگرالن

مگرالن؛‌ کارگردان: مریم زارعی

یک دختر خردسال شیرین و معصوم با بازی بسیار خوب آتنا سلیمانی که با پدر، برادر و مادرش در یک قبرستان ماشین زندگی می‌کنند. پدر و مادی کارشان تجزیه ماشین‌های خرد و خمیر و له‌کردنشان با ماشین مخصوص است. اما یک چیز همین بلا رو سر دل و قلب شما میاره: دخترک نازنین ما چشمان قشنگش نمی‌بیند. پس برادر به او جهان پیرامون را طوری تعریف می‌کند که فقط در رویا پیداست. شهری پر از زیبایی و طبیعت و جمعیت شادی که در این ناکجاآباد زمخت نیست و هرگز نبوده. همین ایده جذاب کافیه تا فیلمنامه پر ایراد و کم‌رمق، موقعیت باورناپذیر نپخته و موسیقی ضعیف و بیرون‌زننده فیلم رو نبینیم و زمان برای کشف و مشاهده دختر برایمان احساس نشود.

پوستر فیلم کوتاه دابر

پوستر فیلم کوتاه دابر

دابُر؛ کارگردان: سعید نجاتی

دابر پیش از هر چیزی واقعاً یک فیلم است که قواعد و اندازه‌ها در آن به‌خوبی رعایت می‌شود. بازی‌های خوب و باورپذیر، فضاسازی درست و در خدمت فیلم، فیلمبرداری چشم‌نواز و منطبق با قصه همگی شمارو با یه فیلم کوتاه استاندارد و فنی آشنا می‌کنن. دابر کارگردانی خیلی خوبی داره که تونسته از بازیگر دختر در لحظه اوج داستان بازی بسیار خوبی بگیرد و موقعیت پدر با دوربین عالیه؛ اما نمی‌دونم از فیلمنامه یا لوکیشن دشوار فیلمبرداری که همه‌چیز درست در جایی که نباید تمام می‌شود و نهایتاً یک پلان که باید از پدر می‌دیدیم (و البته هیچی نمی‌شنیدیم) در فیلم نیست. دابر موفق است؟ بله از جهاتی خیلی زیاد اما فیلم پیش از مرحله پایانی اوج منو تنها می‌ذاره و با یه «ای بابا» ولم می‌کنه برم رد کارم.

خواندن مطلب
سینمای نظام وفا، سر در آسمان ریشه در خاک

نظر خود را بنویسید


بانی‌کستر چیست؟

بانی‌کستر بانک هنرمندان سینما و تئاتره که پر از بازیگر و عوامل کاربلد برای ساخت پروژه‌های هنری هست تا پروژه ها با بهترین کیفیت تو هر استان و شهری اجرا بشه. اگر هنرمندی میتونی برای خودت یه پروفایل بسازی و اگر تولیدکننده هستی فراخوانت رو منتشر کن.

logo-samandehi