Some text some message..

روز اول سی و ششمین جشنواره فیلم کوتاه تهران

جشنواره فیلم کوتاه تهران دیروز شروع شد و نظم و کیفیت خوب اکران‌ها و سانس‌ها خودش یه خبر خوب بود. همه فیلمسازا از کیفیت پخش و صدای خوب فیلم‌هاشون راضی بودن و هیچ حاشیه‌ای در روزاول ندیدیم. البته همیشه در رویداد‌های ملی میهنی یه سری کارای دم دستی مثل چسبوندن یونولیت و پوستر و بنر جا می‌مونه و روز افتتاحیه قراره کارگرانی عزیز و تلاشگر جور کم‌حواسی رفقای مربوطه رو بکشن به یه سبک تبدیل شده. در روز اول باکس‌های یک و دو که شامل ۱۰ فیلم بودن به نمایش در اومد که ۳ فیلم رو بهتون پیشنهاد می‌کنیم.

پوستر فیلم کوتاه ضد ضربه

پوستر فیلم کوتاه ضد ضربه

«ضدضربه»؛ کارگردان: عادل تبریزی

فیلم کوتاه عادل تبریزی از اون دسته فیلم‌های باشکوه و پرفروغ سینماست که امروز در جریان اصلی سینما دستمایه بی‌دانشی و سطحی‌انگاری شده. یک اثر صمیمی و شورانگیز که کودک درون شمارو مثل پدربزرگی دوست‌داشتنی به آغوش می‌کشه و اعصاب خورد شهرنشین‌ شمارو تسکین میده. ضدضربه مثل یه دمنوش پاییزی توی بالک رو به درختای زرد و نارنجی ذره‌ذره میره توی رگاتون و یادتون میاره که میشه فیلم دید و فقط کیف کرد، سکوت کرد، عشق کرد. امیدواریم جریان سینمای کشور فرصتی برای عادل تبریزی و سینمای جذابش محیا کنه تا  بتونیم دوباره از همچین آثاری توی سینما لذت ببریم.

اختر‌السادات اولیایی در فیلم کوتاه حلق‌آویز

اختر‌السادات اولیایی در فیلم کوتاه حلق‌آویز

«حلق‌آویز»؛ کارگردان: رقیه توکلی

فیلم کوتاه خانم توکلی درگیرکننده‌ترین قصه روز اول رو داشت. اثری که در قصه کار خودش رو می‌کنه و درست از جایی درخشانه که نقطه ضعف خیلی از فیلمای کوتاه و سینمای کشوره: فیلمنامه. روایت دقیق و حساب‌شده فرشاد رضایی نویسنده از شخصیت پرکشش فیلم و همینطور بازی خیره‌کننده و روان خانم اخترالسادات اولیایی شمارو از ثانیه اول تا فریم آخر خیره و درگیر می‌کنه. حلق‌آویز در کارگردانی مثل متن و بازی موفق نیست. دوربین فیلمساز کاری فراتر از متن نمی‌کنه و یه جورایی مراقبه که قصه و خطوط فیلمنامه کامل و سرراست بره جلو. حتی گاهی که می‌تونه با یه دکوپاژ ریز و جذاب لحظه رو ماندگارتر کنه اما عقب‌می‌کشه و نگرانه که نکنه داستان درست مطرح نشه. به هر حال تردیدی ندارم که خانم توکلی و به‌ویژه فرشاد رضایی آینده روشن و درجه یکی دارن.

«اجباری»؛ کارگردان: محمد جواد خورشا

اجباری فیلم اتموسفر و فضاسازی است و توی این کار خیلی خوب از پس وظایف کارگردانی و بازیگردانیش برمیاد. فیلم مخاطب سینمادوست خودش رو می‌شناسه و از مدیم سینما درک خیلی خوبی داره. بازی‌های منطبق با فضا و جای دوربین همه‌چیز رو آماده می‌کنه تا یه اثر تاثیرگذار و ماندنی ببینیم اما… . اجباری از دشمنی دیرینه آسیب می‌بینه: فیلمنامه. داستان در جاهایی از فیلم از کارگردانی عقب میوفته و حرف زیادی نداره اما کارگردان محض حفظ ریتم و تمپوی داستان به ناچار راه خودش رو ادامه میده. محمد جواد خورشا فیلمساز خوب و بااستعدادیه که در همین اثر کوتاه نشون میده که به دنبال سینمایی با شاخصه‌ها و مهندسی روز دنیاست. امیدوارم عرصه سینای جاری بتونه جایی رو برای این آرتیست خلاق باز کنه.

روزهای آینده با پوشش فیلم‌های باحال سی و ششمین جشنواره فیلم کوتاه تهران مارو همراهی کنین.

نظر خود را بنویسید


بانی‌کستر چیست؟

بانی‌کستر بانک هنرمندان سینما و تئاتره که پر از بازیگر و عوامل کاربلد برای ساخت پروژه‌های هنری هست تا پروژه ها با بهترین کیفیت تو هر استان و شهری اجرا بشه. اگر هنرمندی میتونی برای خودت یه پروفایل بسازی و اگر تولیدکننده هستی فراخوانت رو منتشر کن.

logo-samandehi